Show 5 - Tango |
|
YES, wat GAAF, WAUW! Dit waren de woorden van Manon toen ze hoorde dat ze de tango mocht gaan dansen. Gekscherend zeiden wij tegen elkaar; als wij er hierna uitliggen hebben wij in ieder geval nog de tango gedanst (hadden wij achteraf beter niet kunnen zeggen). Het was één van de redenen waarom Manon tegen het programma ‘ja’ had gezegd. En toen ik hoorde dat wij op ‘Viva La Vida’ van Coldplay mochten dansen wist ik zeker dat dit voor ons het hoogtepunt tot dusver zou gaan worden.
De choreografie zat er al na één dag in. Althans, Manon danste het mee maar had geen idee wat ze aan het doen was. Gelukkig bleven er op de dag erna steeds meer pasjes hangen en konden wij het zelfs op muziek dansen. Dit gaf ons een heel goed gevoel aangezien wij al twee dagen kwijt waren aan de groepsdans. Natuurlijk was dit geen reden om rustiger aan te doen, sterker nog ze werd steeds fanatieker. Ik weet dat ik af en toe perfectionistische neigingen vertoon maar dat is nog niets vergeleken met die van haar. Als ik zeg dat ze haar hoofd links moet houden denkt zij aan haar hakken, als ik zeg dat ze over de hakken moet dansen dan denkt zij aan haar schouders, kortom ze wil meteen alles tegelijk en perfect. Met als gevolg dat er af en toe van die lekkere baalmomentjes ontstaan waarbij wij allebei even stoom moeten afblazen. Maar als dat dan na een knuffel en een bak koffie voorbij is zijn wij weer lekker scherp en gefocust om weer verder te trainen.
En dan, de show! De repetities en de generale gingen voor de verandering nu wel goed, het was nog wel even passen en meten vanwege de jurydesk die een beetje in de weg stond. Na een heerlijk bezoekje aan de fisio was het weer zover. De routine begon er aardig in te komen, totdat je weer op moet voor je eigen dans waar alles nieuw is. Alles wat je geleerd hebt moest in die anderhalve minuut neerzetten. Maar gelukkig ging alles super goed, zoals jullie waarschijnlijk wel gezien hebben. Maar ja is het genoeg? De cijfers waren natuurlijk prachtig maar wij hadden stiekem op een 10 gehoopt. En toen wij zagen hoe goed de andere paren het deden, begonnen bij ons de gedachten al op te spelen dat dit een hele spannende avond zou kunnen worden. En dat werd het ook, wij bleven voor de tweede keer als laatste over en toen wisten wij beide al dat het voor ons einde verhaal zou zijn. Vandaar ook de coole reactie, helaas. Maar ondanks dat wij niet meer mee deden in de race waren wij beide ontzettend blij met het resultaat. Wij hebben alles kunnen doen wat wij graag wilden, een aantal leuke latin dansen, een mooie American Smooth en natuurlijk de tango. Het was fantastisch, wij hebben van elke seconde genoten!
Het was fantastisch om met Manon te werken, ze is echt een bikkel en ongelofelijk fanatiek. Ik ben ontzettend blij met de ervaring die ik haar heb kunnen meegeven en bovenal de ervaring die zij mij heeft gegeven. Zelf heb ik natuurlijk ook erg veel van haar geleerd. En helaas voor de laatste keer wil ik iedereen ONTZETTEND hartelijk bedanken voor jullie steun en stem!
|
Show 4 - American Smooth |
|
Hè hè, eindelijk een mooie zachte ballroom dans. Dit was dé kans voor Manon om aan het publiek te laten zien dat ze niet alleen met de latin goed uit de voeten kon. We hadden in de weken voor show één al wat engelse wals en tango geoefend met de gedachte dat we die de week erna wel zouden krijgen, maar dat duurde dus iets langer dan verwacht. Ondanks dat het dus een tijdje geleden was dat ze voor het laatst ballroom had gedanst gingen de eerste pasjes van de American Smooth (variatie op de slow foxtrot) erg goed. Gelukkig had ze van nature al zachte knieën waardoor ze bij het strekken en buigen het lichaam erg soepel en geleidelijk omhoog en omlaag kon laten bewegen. In danstermen een goede rise and fall! Wat natuurlijk nooit in één keer goed kon gaan waren de momenten waarop ze over de hak een stap moet zetten, dit voelt zeker voor een beginner erg onnatuurlijk aan. Maar ook dit had ze na een uurtje zwaar concentreren aardig goed in de benen, of beter gezegd ‘in de hakken'. En dan nog die armen! Het liefst bleef ze zolang mogelijk in houding zodat ze niet al dat gezwier en gezwaai hoefde uit te halen, maarja het is nou eenmaal American Smooth en geen gewone slow foxtrot.
Na een week hard trainen was het dan zover, de live uitzending! Natuurlijk gaat het tijdens het repeteren nooit helemaal goed waardoor de stresfactor weer een beetje op scherp wordt gezet, maar daar waren we inmiddels wel aan gewend. Het enige medicijn hiervoor was goede warming-up, en met name tussen de oren. Wat ook erg helpt zijn de fantastische fysiotherapeuten, als je daar vandaan komt is alles weer heerlijk ontspannen na al dat drukke gedoe van zo'n middag.
Ondanks het ontspannen gevoel kriebelt het toch weer als je live boven aan de trap staat wachtend op je aankondiging. Maar we wisten dat we in ons slechtste doen nog steeds een goede show neer konden zetten, dit gaf een heel zeker gevoel. En dan is het zover, het voorfilmpje is afgelopen en jij staat daar in de spotlights met een uitzinnig publiek wetend dat er ongeveer een miljoen mensen naar je zitten te kijken, slik! Het enige wat je dan nog kan doen is alles van je af zetten en vol op genieten en vertrouwen in jezelf, je partner en het harde werken van de hele week. En dat hebben we gedaan, de American Smooth voelde echt ‘smooth' en alles waar we hard aan gewerkt hadden ging eigenlijk vanzelf. We waren superblij met het jurycommentaar en hun fantastische mooie hoge cijfers. Op naar volgende week, tango! Bij deze nogmaals ontzettend bedankt voor jullie enthousiaste reacties en heel erg bedankt voor jullie stem!
|
Show 3 - Jive
|
|
Nadat we het programma van Marcus gekregen hebben en het er bijna in zat vroeg Manon opeens; wat is een jive eigenlijk? We moesten beide erg hard lachen, ze kon voor iemand die nog nooit een jive heeft gedanst een routine dansen die voor een gevorderde wedstrijddansen bedoeld is terwijl ze geen idee had waar ze mee bezig was. En maar goed ook denk ik, zo kan ze alles fris opnemen en hoeft ze geen foute dingen af te leren.
Na een zware week van hard trainen waren we ondanks alle vermoeidheid er helemaal klaar voor. Tijdens de repetities ging het niet heel erg goed, op de momenten waar het fout ging kwamen we niet terug in de routine. Dit geeft wel een beetje stress op zo’n dag maar gelukkig ging de generale een stuk beter. Wat de vorige week erg geholpen heeft is dat we vlak voordat we op moesten nog even achter de schermen wat oefeningen deden om in de juiste mood te komen. Dit deden we ook deze keer en dat hielp echt, de show ging fantastisch en de cijfers waren echt super! Maar zonder jullie stemmen waren wij nooit zo ver gekomen. Ontzettend bedankt daarvoor! Volgende week hebben we American Smooth, een soort van slowfoxtrot. We gaan ontzettend ons best doen om nog hogere cijfers te krijgen. Tot volgende week!
|
Show 2 - Rumba
|
|
We kregen al in de week van show 1 te horen dat we de week erop de rumba moesten dansen. Dit kwam op zich niet slecht uit aangezien we al op de cha cha geoefend hadden, ik zei tegen Manon dat alles wat je doet precies hetzelfde is maar dan een beetje langzamer. Daar werd ze erg blij om maar toen ze hoorde dat ze daarbij ook een beetje lief moest kijken en hier en daar wat sensuelere bewegingen moest gaan maken vertrok alle blijdschap in een heel groot vraagteken! Hoe doe je zoiets, dat gezwier en gezwaai met je armen en dat kijken naar de jury om hogere punten te scoren? Uiteindelijk wist ze zichzelf toch over te halen om iets onnatuurlijks aan te leren.
We waren tijdens de repetities erg gespannen vanwege een draai die niet helemaal lekker liep. En vooral omdat deze variatie waar Manon op één been om haar as moest draaien aan het begin van de show zat was het een erg groot risico. Maar gelukkig ging het tijdens de liveshow heel goed en zag ik dat ze erg opgelucht was en kon ze zonder stres verder dansen. We waren dan ook tevreden met de cijfers die we kregen, een hele punt erbij ten opzichte van de week ervoor. Nu maar hopen dat we de stijgende lijn door kunnen zetten naar volgende week.
De uitslag was ook weer erg spannend maar gelukkig werden we snel uit onze lijden verlost. We willen jullie hééééééééél erg bedanken voor de stemmen die jullie gegeven hebben!
|
Show 1 - Cha cha
|
|
Zoals velen hebben kunnen zien was de eerste ontmoeting erg spannend. Ik stond met mijn rug naar Manon die steeds dichter bij kwam. Toen ik mij omdraaide dacht ik "daar staat ze dan", het was erg bijzonder om een BN´er in je eigen vertrouwde omgeving te zien. Ze had een grote bos witte bloemen voor me meegenomen en gaf me een dikke knuffel om mij een beetje op m´n gemak te stellen. Eerst was ik van plan om even wat te kletsen zodat we een beetje aan elkaar konden wennen maar nee hoor, ze stond te popelen en te springen om te beginnen.
We wisten dat we de cha cha moesten dansen dus ik heb eerst met haar wat basispasjes doorgenomen. Ze zei dat het best veel was wat ze in één keer moest onthouden maar toen ik daarop antwoordde dat een gewone cursist dit in 16 lessen leert in plaats van in 16 minuten verscheen er een brede glimlach van opluchting op haar gezicht.
Een paar dagen later kregen we de choreografie, hier werd ze natuurlijk helemáál gestoord van al die onbekende pasjes waarbij je ook nog eens je handen, armen, hoofd, schouders, heupen, oftewel alles tegelijkertijd moest coördineren en onthouden. Maar ondanks alle frustraties ging het zelfs beter dan ik gehoopt had, de pasjes kreeg ze aardig onder de knie. Ze was dan ook kapot aan het eind van de dag maar kon wel met een voldaan gevoel terug naar huis. Wat nog het leukste was, was dat ik de volgende dag helemaal weer opnieuw kon beginnen met alles wat ik uitgelegd had. Beetje teveel informatie gegeven, haha.
 Nadat we alles zo goed mogelijk hebben voorbereid was het dan eindelijk zover, de uitzending. We werden om 11.00uur verwacht om de kleding door te passen. Daarna moesten allemaal onze eigen show ongeveer drie keer repeteren, hierna volgden de opening en de uitslag. Maar het was vooral een dag van héél lang wachten met héél veel zenuwen. En dan is het echt eindelijk zover. Daar sta je dan met iemand die in vier weken een cha cha heeft geleerd en nooit eerder heeft gedanst voor een miljoen mensen en een zaal die helemaal uit z'n dak gaat. Het waren tot dusver de meest spannende minuten van mijn leven. Gelukkig ging alles volgens plan en werden we niet afgekraakt door het jury commentaar. We hebben er ondanks alle zenuwen toch van genoten. TOT DUSVER! Want wat ons toen te wachten stond zou ik mijn ergste vijand niet aan willen doen. De uitslag! Iedereen verscheen langzaam in het donker tot er uiteindelijk twee paren overbleven, en ja hoor dat moesten wij natuurlijk zijn. De brok in mijn keel voelde zo groot als een tennisbal, je wordt echt helemaal gek van de spanning. En dan..ik ga nu de namen noemen van het paar dat doorgaat naar de volgende ronde, en dat zijn: MANON en OMAR! Ik heb me ook nog nooit zo intens gelukkig gevoeld! Alsof er een bom in mijn buik ontplofte. En dan overdrijf ik niet, echt niet. Wat een rollercoaster. Op naar volgende week!
|
|
|
|
|
Bekijk de optredens terug: