Op mijn vierde was ik al helemaal gek van dansen. Ballet lag op die leeftijd het meest voor de hand.
Dat was maar voor korte duur. Ik had geen zin om stil te staan in de zogenaamde 1e positie. Marleen wilde draaien!
Rond mijn negende zag ik mijn oom en tante stijldansen.
Ik was gelijk gefascineerd. Zij maakten veel pasjes en zij hadden vooral veel lol.
Ik weet nog wel dat ik bij mijn oom op de bank zat en ik tegen mijn neefje Marcel zei: "Wil je wel met mij dansen?"
En zo begon mijn danscarrière.
Marcel en ik begonnen toen wij 10 jaar waren. Eigenlijk waren wij nog te jong maar mijn dansleraar wilde het toch proberen.
Het duurde dan ook niet lang of wij maakten onze eerste danspassen op de wedstrijd vloer.
Wij begonnen in de beginnerklasse en klommen langzamerhand steeds hogerop.
Toen wij beiden ongeveer 13 jaar oud waren promoveerden wij naar de wedstrijdklasse.
Samen met een vriendin van mijn moeder werd mijn eerste standaard en latin jurk gemaakt.
Samen met Marcel heb ik nog ongeveer 3 jaar gedanst. Wij wisten met de standaard de B-klasse te bereiken en met de latin bleven wij hangen in de debutanten 1 klasse.
Wel hadden wij een Nederlandse titel op zak.
In 2001 werden wij Jeugdkampioenen in de standaard.
Van mijn 16e tot mijn 18e heb ik even een stop gehad.
Ik heb nog een korte tijd getraind met een standaard heer maar dat was puur ter overbrugging aangezien hij al een partner had die in Polen woonde.
Ik had de droom om weer te kunnen dansen al laten varen, want een goede heer vinden is in de danswereld erg moeilijk.
In november wordt er in Assen altijd een grote wedstrijd gehouden. Ik ging daar heen om te kijken.
Het dansen was prachtig en van binnen bleef het maar prikkelen. Een mede danser vroeg aan mij of ik al een nieuwe partner had.
Ik gaf natuurlijk aan dat dit niet zo was en dat ik daar waarschijnlijk ook nog wel lang op kon wachten.
Hij greep mijn hand en zei: "Misschien toch niet zo lang als jij denkt!"
Hij liep met mij naar een jongen met blond haar die zich voorstelde als Omar Smids.
Het klikte gelijk en wij hebben de rest van de dag gedanst, gelachen en veel gepraat.
Het enige wat een beetje in de weg stond was het feit dat ik nauwelijks Latin kon en Omar daar juist erg goed in was.
Aan de andere was de standaard mijn specialiteit en daar was Omar nauwelijks in thuis.
Tja, wat doe je dan?
Omdat de klik zo erg aanwezig was hebben wij na overleg met onze trainers toch maar besloten om de gok te wagen.
Wij zijn begonnen met de Latin en hebben daar ongeveer een jaar over gedaan om dat helemaal op peil te krijgen.
Eind 2007 zijn wij begonnen met de standaard met als doel om het Nederland Kampioenschap 10-dansen van 2008 mee te doen.
Net op tijd wisten wij alles af te krijgen en niet zonder resultaat.
Wij hadden gelijk een finale plaats te pakken en later dat jaar haalden wij nog met de Latin kampioenschappen de halve finale.
Wij vinden het dansen heerlijk en hopen in de loop van de tijd steeds meer goede plaatsen te gaan behalen.
Één ding staat vast, wij gaan ons best doen.
|
